کتھے مہر علی کتھے تیری ثناء
گستاخ اکھیں کتھے جا اڑیاں.
حضرت سید پیر مہر علی شاہ صاحب جب تھکاوٹ اور ڈاکوؤں کے حملے سے پریشان ہو کہ وادیِ حمرہ میں آرام کی غرض سے ٹہرے تو آپ پر نیند کا غلبہ ہوا.جس سے آپ کی عشاء کی سُنتیں رہ گئیں.
آنکھیں سوئیں تو نصیب جاگ اٹھے اور
اسی وقت آپ کو نبی کریم حضرت محمد صلی اللّٰہ علیہ وآلہ وسلم کا دیدار ہو تو آپ نے فرمایا
“بیٹا مہر علی آلِ رسول کو سنتیں ترک نہیں کرنی چاہیں”
آپ بیدار ہوئے تو سنتیں ادا کرنے کے بعد آپ نے عشق کے جزبے سے سرشار ہو کر مشہورِ زمانہ نعت لکھی.
اج سِک متراں دی ودھیری اے
کیوں دلڑی اداس گھنیری اے
لوں لوں وچ شوق چنگیری اے
اج نیناں لائیاں کیوں جھڑیاں
اَلّطِیفُ سَریٰ مِن طَلعَتِہِ
وَالشّذَوُ بَدیٰ مِن وؤ فرَتِہِ
فَسکَرتُ ھنَا مِن بَظَرتِہِ
نیناں دیاں سر چڑھیاں
مُکھ چند بدر شاہ شانی اے
متھے چمکے لاٹ نورانی اے
کالی زلف تے اکھ مستانی اے
مخمور اکھی ہن مد بھریاں
دو ابرو قوس مثال دسّن
جیں تو نوک مژہ دے تیر چھٹن
لباس سرخ آکھاں کہ لعل یمن
چٹے دند موتی دیاں ہن لڑیاں
اس صورت نوں میں جان آکھاں
جان آکھاں کہ جانِ جہاں آکھاں
سچ آکھاں تے رب دی میں شان آکھاں
جد شان تھیں شاناں سب بنڑیاں
ایہہ صورت ہے بے صورت تھیں
بے صورت ظاہر صورت تھیں
بے رنگ دسے اس مورت تھیں
وچ وحدت پھٹیاں جف گھڑیاں
دسے صورت راہ بے صورت دا
توبہ رہ کی عین حقیقت دا
پر کم نہیں بے سوبھت دا
کوئی ورلیاں موتی لے تریاں
ایہا صورت شالا پیشِ نظر
رہے وقتِ نزع تے روزِ حشر
وچ قبر تے پُل تھیں جد ہوسی گزر
سب کھوٹیاں تھیسن تد کھریاں
یُعطِیکَ رَبُّکَ داس تساں
فَتَرضٰی تھیں پوری آس اساں
لج پال کریسی پاس اساں
َاشْفَع تُشَفّع صیحیح پڑھیاں
لاھو مُکھ تُوں محظط بردِ یمن
من بھانوری جھلک دکھلاؤ سجن
اوہا مٹھیاں گالیں الاؤ مٹھن
جو حمرا وادی سن کریاں
حجرے توں مسجد آؤ ڈھولن
نوری جھات دے کارن سارے سکن
دو جگ اکھیاں راہ دا فرش کرن
سب انس و ملک حوراں پریاں
انہاں سکدیاں تے کرلاندیاں تے
لکھ واری صدقے جاندیاں تے
انہاں بردیاں مُفت وکاندیاں تے
شالا آون وت بھی او گھڑیاں
سُبخَانَ اللّٰلہ مَا اَجمَلَکَ
مَا اَحسَںنَکَ مَا اَکمَلَکَ
کتھے مہر علی کتھے تیری ثناء
گستاخ اکھیں کتھے جا اڑیاں.
پیر سید مہر علی شاہ گیلانی

حصہ