”عزل>آصف شاه قرار”*
د محبتــــــــــ پـــــــــه لار جنـــانــه بس روان بـه اوسـو.
مينــه يو بــل تــه ورکوؤ بــه سرا ګــران بـه اوسـو.
.
رازه چــــــــــې اوشـــلاؤ بــس نن د نـفرتونو زنځيـــر.
کـه نــفرتــونــه کــوؤ واوره پــه زنـــدان بــه اوســــــو.
.
په خپله ګل شه زبه ګل شم هر سړې به ګل شي.
رازه چـې يــو شو بس د يــو چمن ګلان بــه اوسو.
.
که چرته شور زمونګ د مينې خور په کلۍ شولو.
کډې بــه واخــلو او پــه دشتــه و بيابــان بــه اوســو.
.
چينار چينې به کو آبادې وران ګودر بـه جوړ کـو.
رازه تــر يـو بـل غــاړې اوزو ســـه يـــاران بــه اوسـو.
.
کــه مــو د مــور پـلار عـــزت اونــکو “قــراره” واوره.
پــه تــاج مــحل کې که اوسيګو پريشان بـه اوسو.

حصہ